« ... اگه از عرض خیابون گذشتی و ماشین زیرت نکرد، خیلی خوشحال نشو چون قراره کسی درست اون ور خیابون جیبت رو بزنه. به هر حال وقتی از خیابون رد می شی مواظب ماشین ها باش خوشگله ... » ( استخوان خوک و دست های جذامی - مصطفی مستور - ص 23 ) 

 « ... آنتونی فلو رو که میشناسی؟ می گه توی این دنیای عوضی و هیشکی به هیشکی، دیگه چی باید اتفاق بیفته که مومنان اقرار کنند خداوندی در کار نیست یا اگه هست خیلی هم مهربون نیست؟! 

می گه وجود جهانی که آدم های حقیقتاً آزادش همیشه بر طریق صواب باشند، منطقاً امکان پذیره و خداوند اگر واقعاً قادر مطلق بود، می تونست هر وضعیت امور منطقاً ممکنی رو محقق کنه...  

... پس چرا اینکار رو نکرد؟ چرا این وضعیت مطلوب منطقاً ممکن رو محقق نکرد؟ ... 

... توی اون وضعیت مطلوب منطقاً ممکن، گیس های تو هیچ وقت سفید نمی شد. آبجی طوبی هیچ وقت بچه ش رو سقط نمی کرد. هیچ وقت بابا نمی مرد. کله من هیچ وقت اینجوری کج و کوله نمی شد. ... 

... چرا مشتی مفلوک عوضی رو پرت کرد توی این خراب شده که حتی بلد نیستند اون رو، عظمت اون رو هجی کنند؟؟ ... » ( استخوان خوک و دست های جذامی - مصطفی مستور - ص 55 و 56 ) 

. 

 پی نوشت: 

توی این دنیای لعنتی! 

توی این روزگار وامونده! 

توی این مملکت بی صاحب! 

توی این شهر بی در و پیکر! 

توی این ...  

با اینکه می دونی همیشه هست! 

با اینکه همه جا حسش می کنی! 

با اینکه همیشه و همه جا همراهته! 

با اینکه علی رغم انکار همه مدعیان، بازم به بودنش یقین داری! 

با اینکه ...  

اما  

بعضی اوقات! 

یه زمانایی! 

با دیدن یه آدمایی!  

یه جاهایی! 

بعد از روبرو شدن با برخی اتفاقات! 

دوست داری با تمام وجود داد بزنی و بگی:  

آخه لامصب پس کجایی تو؟؟؟  

چرا نیستی؟ 

چرا نمی بینمت؟  

چرا حست نمی کنم؟ 

چرا ...؟ 

پس کجاست اون قادر متعال؟ 

پس کجاست اون قهاریت ات؟ 

پس کجاست اون « ... اقرب من حبل الورید »؟ 

اونوقته که از خودت می پرسی: 

خدایا! هستی واقعاً؟؟!! 

اگه هستی، یه چیزی بگو لااقل بدونیم خوبی! 

آخه ما غیر از تو کسی رو نداریم!